تبلیغات
مقاله عمران - کار اموزی
 
مقاله عمران


مقدمه :
ساختمانی که در مورد آن توضیح داده شد ، مانند اکثر ساختمانهای بتنی دارای اسکلت بتن آرمه ای می باشد که سقف آن تیرچه بلوک و دیوارهای جدا کننده آن نیز از سفال تشکیل شده است .
قالب :
قالب های مورد استفاده چوبی می باشد که از نوع چوب روسی است ، زیرا این نوع چوب کاملاً خشک بوده و در برابر رطوبت تغییر شکل نمی دهد . همچنین می توان آن را به راحتی در اندازه های مختلف برید و استفاده کرد .

 

سطح قالب را که در تماس با بتن خواهد بود روغن کاری می کنیم تا تخته آب بتن را جذب نکند و نیز به راحتی از بتن جدا شود . باید دقت شود که موقع روغن کاری ، آرماتورها به روغن آغشته نشوند .
قالب باید شاغول باشند یعنی درست عمود بر زمین باشند و همچنین باید ریسمان باشند یعنی در یک امتداد قرار بگیرند . قسمت پائین قالب باید کاملاً روی کف سوار شود تا هنگام بتن ریزی مشکل به وجود نیاید . در صورت وجود فاصله می توان آن را با ورقهای فلزی پوشاند و یا اینکه به وسیله گچ (از پشت قالب) درزها را پر کرد .
تیرهایی که زیر قالب ها قرار می گیرند (شمع ها) از جنس چوب سفید می باشند که قطری حدود 15 سانتیمتر دارند . چون ضخامت تیرهای اصلی از سقف بیشتر است ، این تفاوت ضخامت را از پائین اعمال می کنیم که برای این کار از شمع با تخته کف در سمت چپ و راست استفاده می شود .


آرماتور بندی:
آرماتور بندی از حسا سترین و بادقت ترین قسمت های ساختمانهای بتنی میباشد . کلیه نیرو های کششی در ساختمان بوسیله میله گرد ها تحمل میشود بدین لحاظ در اجراء آرماتور بندی ساختمانهای بتنی باید نهایت دقت بعمل آید . برای تعیین قطر و تعداد میله گرد های هر قطعه بتنی دو منبع تعیین کننده وجود دارد اول محاسبه و دوم آئین نامه . در مورد اول مهندس محاسب با توجه به مشخصات قطعه بتنی قطر میله گرد را تعیین نموده و در نقشه های مربوط مشخص می نماید و د رمورد دوم از اطلاعات آئین نامه استفاده می شود.
کار گاه آرماتور بندی باید در قسمتی جدا از کارگاه اصلی تشکیل گردد. در کارگاههای کوچک آرماتور ها را با دست خم مینمایند ولی در کارگاههای بزرگ خم کردن آرماتور بوسیله ماشین انجام میشود . مسئول کارگاه آرماتور بندی باید از روی نقشه تعداد و شکل هر آرماتور را تعیین نموده و به کار گران مربوطه داده و خم کردن هر سری را کاملا زیر نظر داشته باشد تا طول آرماتور و محل خم و زاویه خم وهمچنین طول قلابها طبق نقشه انجام شود. باید دقت کرد که اگر میله گرد ها خمیدگی موضعی داشته باشند این خمیدگی ها را قبلا صاف کرده، بعد اقدام به شکل دادن آرماتور شود. برای صاف کردن میله گرد ها چکش کاری مجاز نیست . آرماتور ها باید تمیز باشند و در موقع کار فاقد گل و مواد روغنی و مواد رنگی باشد زیرا چسبندگی آرماتور و بتن در سازه های بتنی امری ضروری است .
آرماتور ها طوری باید بهم بسته شوند تا در موقع بتن ریزی از جای خود تکان نخورده و جابجا نشوند و فاصله آنها از یکدیگر باید طوری باشد که بزرگترین دانه بتن براحتی ازبین آنها رد شده و در جای خود قرار گیرد. در مورد خم کردن آرماتور باید دقت شود که کلیه آرماتور های ساده به قلاب ختم شود ولی آرماتورهای آجدار را میتوان به صورت گونیا خم نمود. حتی المقدور باید از باز کردن آرماتور های شکل داده شده ومصرف آنها در محل دیگر خودداری نمود و در مواقع ضروری باید باز کردن خم ها با نظر مهندس ناظر باشد.
در کارگاه آرماتوربندی خم کردن آرماتور توسط دست انجام می گیرد. یعنی توسط  کارگاه ( صفحه ای که دارای سه میلگرد جوش داده شده به صورت عمودی روی صفحه می باشد و آچار گوساله ( آچاری که با استفاده از آن به میلگرد مورد نظر نیرو وارد می شود که به آن یا آچار F می گویند) میلگرد ها را خم می نماییم.


بتن ریزی : 
بتن مورد استفاده به صورت بتن آماده می باشد که از ریسمان پوزلانی تیپ II است. دقت شود که قبل از بتن ریزی ، کف (بتن مگر) را خیس کنیم تا آب بتن را جذب نکند.
دراین ساختمان از پمپ و جرثقیل برای بتن ریزی سقف و تیرها استفاده شده است ، این پمپ دارای لوله هایی است که در ابتدا به صورت آهنی هستند که به هم متصل شده اند ولی برای اینکه بتن ریزی به راحتی انجام پذیرد ، در پایان به لوله های پلاستیک مانند منتهی می شوند که این لوله به جرثقیل بسته شده است.
بتنی که در کارگاه درست شده به وسیله بتنیربه محل آورده میشود واین بتن به وسیله پمپ پمپاژ شده و توسط جرثقیل این لوله هارا به هر جایی که قرار است بتن ریزی شود هدایت می کنیم ولی قبل از بتن ریزی سقف ، روی بلوکها را آب پاشی می نمایند تا زنجاب گردد وآب بتن را نمکیده و موجب فساد بتن نشود وبعد از بتن ریزی ، بتن ریخته شده توسط کارگران با ماله صاف می شود حداقل بتون ریزی روی بلوک 5Cm است. در مورد ستونها ، بتن ریزی دستی انجام شده و قبلا ارتفاع بتن ریزی ستونها توسط شیلنگ ترازمعین  شده است.
بتنی که ریخته می شود باید به حدی روان باشد که بتواند آرماتورها را کاملا احاطه نموده و گوشه های قالب را پر نماید ، از مسائلی که قبل از بتن ریزی باید توجه کرد عبارتند از :
1- قبل از بتن ریزی باید وسایلی که در بتن ریزی استفاده می شود در پای کار حاضر باشند. چون برای  پمپ و جرثقیلی که چند ساعت اجاره    می شود هزینه قابل توجهی پرداخت میشود زیرا ممکن است به خاطر نبودن بعضی از  وسایل ساده در پای کار ، در بتن ریزی وقفه ایجاد شود.
2- در بعضی از مواقع که بین اتمام آرماتوربندی و بتن ریزی چند روزی فاصله است ، باید محل کار با دقت باز بینی شود. مثلا ممکن است فاصله آرماتورها یکسان نباشد و در بعضی جاها به هم خورده با شد زیرا اگر فاصله میله گردها یکنواخت نباشد در آن قسمت بتن به خوبی نمی تواند کلیه میله گردها را احاطه کند و بتن کرمو در می آید .
3- همچنین قبل از بتن  ریزی و در هنگام بتن ریزی از سالم بودن قالب ها واتصالات آن اطمینان کافی به عمل آید.

در این ساختمان از  قالب چوبی استفاده شده است که در هنگام استفاده از این قالب ها ، آنها را ابتدا باید روغن کاری کرد  زیرا روغن کاری باعث می شود :
1- قالب به راحتی جدا شود . 
2- قالب آب بتن را جذب نکند.  
3- موجب خرابی بتن نشود.
درهنگام بتن ریزی از راه رفتن زیاد بر روی آرماتورها باید پرهیز کرد، چون ممکن است باعث خمید گی در میله گرد ها شود.در بتن ریزی باید دقت نمود که بتن تمام گوشه های قالب را  پر نماید.

ویبره کردن :
در تیرها و دال ها برای متراکم کردن بتن ، معمولا از دستگاهی به نام ویبراتور استفاده می کنیم ویبراتور دارای شیلنگ بلندی است که این شیلنگ به وسیله موتور برقی یا بنزینی مر تعش می شود.
این شیلنگ در داخل بتن به ارتعاش در می آید و به تمام گوشه های قالب هدایت می شود ، ولی باید توجه کرد که ویبره بیش از اندازه باعث    می شود دوغاب سیمان بالا بیاید ودر نتیجه سبب ضعیف شدن بتن ریخته شده خواهد شد.
وقتی بتن را ویبره می کنیم  باید مدت زمانی که شیلنگ ویبراتور داخل بتن است زیاد نباشد و واین کار به دفعات انجام بپذیرد یعنی آن را در همه جای بتن جا به جا نماییم.
اگر بتن ریزی در مورد ستونها می باشد و ما از دستگاه ویبراتور استفاده نمی کنیم، باید با ضربه زدن به بدنه قالب و کوبیدن بتن در مراحل مختلف ، بتن را به خوبی متراکم و فضاهای خالی را پر نماییم.

بعد از اتمام بتن ریزی ، حداقل دو هفته طول می کشد تا قالب برداری صورت گیرد ( البته با در نظر گرفتن شرایط آب و هوایی آن منطقه ) که بعد از قالب برداری به سقفها و ستونها آب داده میشود تا عمل آوری صورت پذیرد.

شناژبندی :
قبل از اجرای عملیات شناژبندی باید سطح روی دیوار را با بتن مگر بپوشانیم تا سطح ما یک سطح تقریباً صاف شود . عیار بتن مگر استفاده شده 150 می باشد .
شناژبندی در دو جهت افقی و عمودی اجرا خواهد شد . عملیات شناژبندی به این دلیل انجام می گیرد که عکس العمل سازه در برابر نیروهای متفاوت یکسان باشد . مانند اینکه سازه ، نشست برابری داشته باشد و یا رفتار سازه در برابر نیروهای جانبی مانند زلزله و باد هماهنگ باشد تا این نیروها فقط به یک نقطه وارد نشده و موجب تخریب سازه نشوند .
تذکر : چون نسبت طول دیوار به عرض آن از 3 کمتر است لازم به اجرای درز انقطاع در ساختمان نیست .

شناژ افقی :
چون ارتفاع طبقات از 4 متر کمتر است بنابراین می توان فقط از دو شناژ افقی، یکی در بالای دیوار و یکی در پائین دیوار بهره برد . ولی اگر ارتفاع دیوار از 4 متر بیشتر شود باید یک شناژ افقی دیگر در ارتفاع حداکثر 4 متر اجرا کرد ، آنگاه می توان ارتفاع دیوار را تا ارتفاع 6 متر افزایش داد.
طبق آئین نامه 2800 زلزله عرض کلاف باید با دیوار حمال زیر آن برابر باشد که دراینجا برابر با 70 سانتیمتر می باشد همچنین ارتفاع شناژ نیز برابر با 30 سانتیمتر می باشد .

 

 


شناژ افقی اجرا شده دارای دو کلاف می باشد در هر کدام میلگردهای مورد استفاده   می باشد . باید توجه داشت که محل ختم خاموت ها بر روی یک شناژ در یک امتداد قرار بگیرند . خاموتها را به وسیله مفتول 1.5mm در جای خود محکم می کنیم .
چون شناژ مورد اجرا ، زیر دیوار می باشد . بنابراین بتن پوششی آن نباید از 5 سانتیمتر کمتر باشد . ولی در شناژ بالای دیوار بتن پوشش       می تواند حداقل 2.5 سانتیمتر باشد .


شناژ قائم :
بعد از اینکه عملیات شناژبندی افقی تمام شد برای اجرای شناژ قائم اقدام کرد. برای این کار می توان شناژ قائم را به صورت تکه تکه اجرا   کرد . به این صورت که ریشه هایی جهت اجرای شناژ قائم در محل های مورد نظر ایجاد کرد که بعد از عملیات دیوار چینی بتوان ادامه شناژ را اجرا کرد .
چون در این پروژه فاصله باز شو از بر خارجی از 75 سانتیمتر کمتر است ، لازم به اجرای شناژ قائم در اطراف آن نیست . باید دقت کرد که فاصله شناژهای قائم از هم ، بیشتر از 5 متر نباشد .
میلگردهای مورد استفاده در شناژ قائم  می باشند و خاموت های آن   می باشد . فاصله خاموت ها از هم 20 سانترمتر می باشد . بتن پوشش نیز نباید از 2.5 سانتیمتر کمتر باشد . نکته ای که نباید فراموش کرد این است که در انتهای میلگردهای شناژ افقی و قائم باید خم 90 درجه ایجاد کرد تا یکپارچگی شناژها بعد از بتن ریزی حفظ شود .
بعد از آرماتورگذاری کار قالب بندی شروع می شود که برای قالب بندی ابتدا باید روغن کاری کنیم بعد از شاغول کردن و ریسمان کردن می توان با استفاده از یک تکه بتنی فاصله قالب ها را ثابت نگه داریم . باید دقت شود که نمی توان این کار را با تکه آجر انجام کرد .
بعد از آرماتورگذاری ، بتن ریزی آغاز می شود که پس از حمل کردن به محل مورد نظر ریخته می شود و با استفاده از میلگردی به درون بتن ضربه زده تا اینکه بتن را داخل قالب یکنواخت کنیم . می توان از یک چکش پلاستیکی به دیواره های قالب ضربه زد تا اینکه بتن داخل قالب کاملاً جاهای خالی را پر کند و بتن بعد از خشک شدن کرمو در نیاید .

 

دیوار چینی خارجی :
دیوار اجرایی یک دیوار حمال 35 سانتیمتری است که از آجر فشاری و ملات ماسه کفی بعلاوه سیمان با نسبت 6 به 1 تشکیل شده است.
برای آغاز کار بای ریسمان کشی کنیم. به این ترتیب که یک سر ریسمان را به کمک آجر به ابتدای دیوار و سر دیگر را به انتهای دیوار    می بندیم تا آجرهای یک رگه کاملا در یک ردیف قرار گیرند. پس از اجرای دو سه رگه آجر، در طرفین دیوار شمشه قرار می دهیم و بعد از شاغول کردن آن، برای ثابت نگه داشتن از ملات گچ استفاده می کنیم.
بعد از ریسمان کشی شروع به آجر چینی می کنیم . باید دقت شود که قبل از استفاده آجرها ، آنها را زنجاب کنیم . یعنی آجرها را درون آب فرو برده و در می آوریم تا گرد و غبار آن پاک شود و به خوبی به ملات بچسبد.

 

 دیوار ها را هر چند یکبار آب می دهیم تا ملات به علت زود از دست دادن آب خود پوک  نشود.
در محل شناژ های  قائم دیوار را به صورت هشتگیر اجرا می کنیم تا بعد از بتن ریزی، شناژ قائم با دیوار کاملا درگیر شود.
در محل هایی که مجبور به قطع دیوار هستیم از لاریز ودر محل هایی که دیوار داخلی قرار است به دیوار خارجی بچسبد بهتر است از هشتگیر استفاده شود. زیرا دیوار یکپارچگی و استقامت بیشتری پیدا می کند.
برای اجرای پنجره ها، بعد از یافتن محل آنها و همتراز کردن همه پنجره ها توسط شلنگ تراز دیوار چینی را انجام می دهیم تا اینکه به قسمت بالای پنجره برسیم. اجرای سقف پنجره ها توسط نعل درگاه صورت         می گیرد. نعل درگاه از دو تیرآهن IPE  تشکیل شده که توسط میلگرد هایی به هم جوش داده شده اند. ( گاهی از دو تیر آهن نبشی نیز استفاده می شود) نعل درگاه باید حداقل به اندازه 30 سانتیمتر روی دیوار اطراف پنجره تجاوز کند. 
 کار اصلی نعل درگاه منتقل کردن نیروی وارده از طرف دیوار بالایی پنجره به طرفین پنجره می باشد.
سطح فوقانی دیوارها را، بعد از عملیات دیوارچینی روی پنجره ها همتراز می کنیم که این کار با شلنگ تراز انجام می شود.

دیوارهای جدا کننده : 
دیوارهای جدا کننده از بلوک سفالی و ملات ماسه کفی و سیمان تشکیل شده و روش اجرای آن شبیه به روش اجرای دیوارهای خارجی می باشد.


     
 شناژ افقی بالای دیوار :
بعد از اجرای دیوار چینی (سفت کاری) می توان شناژ افقی بالای سقف را بست. نکات مربوط به شناژبندی توضیح داده شده است. دقت شود قالب بندی شناژ افقی بالای دیوار همراه با قالب بندی سقف بوده و بتن ریزی نیز هم زمان با بتن ریزی کل سقف می باشد.

قالب بندی سقف :
در مورد سقف قالب های بتنی آنچه در ایران معمول است اغلب تیرچه بلوک میباشد . از بهم میخ کردن تخته ها صفحه ای تشکیل میشود که بوسیله داربست های چوبی در زیر تیرچه بلوک ها قرار داده و بتن ریزی میشود . در مورد داربست میتوان گفت که از چوب گرد که به آن تیر چوبی هم      می گویند استفاده میشود . برای پایه ها و پشت بند ها از چوب سفید استفاده می شود که قطراین پایه ها حدود 15 سانتیمتر می باشد. این پایه ها تاارتفاع 4 متر باید یکپارچه بوده و از 4 متر به بالامیتواند وصله دار باشد. وصله نباید در وسط پایه قرار گیرد. پایه ها که وزن قالب و بتن را به زمین منتقل میکنند باید به اندازه کافی محکم بوده و فاصله قرار گرفتن آنها طوری باشد که در موقع بتن ریزی قالب ها تغییر شکل ندهند در هر حال فاصله قالب ها از همدیگر نباید از 80 سانتیمتر تجاوز کند . داربست های سقف در طبقه همکف که پایه های چوبی بر روی زمین قرار میگیرند و حتی ممکن است که این پایه ها بر روی خاک دستی قرار گیرند در اثر وزن بتن که بر پایه ها وارد می شود این پایه ها نشست کرده و سقف از جای خود حرکت کرده و از تراز خارج شده و در نتیجه شکم بر میدارد برای جلوگیری از این مطلب باید زیر این پایه ها تخته هایی به ضخامت 4 تا 5 سانتیمتر وبعرض حدود 20 سانتیمتر و بطول 4 متر قرار دارد تا فشار وارده از سقف به سطح منتقل شده و خطر نشست پایه ها را کمتر کند به این تخته ها تخته زیر سری می گویند. برای تنظیم قالب بندی و سهولت در قالب برداری از گوه استفاده مینماییم. بدین طریق که دوعدد گوه زیر هر پایه قرار می دهیم و بوسیله چکش آنرا در جای خود محکم می نماییم . بوسیله ی همین گوه ها تراز سقف را نیز تکمیل مینماییم زیرا هر قدر گوه با ضربه زدن به زیر پایه ها فرو رود، سطح بالاتر  قرار می گیرد. گوه قطعه چوب کلفت با سطح شیبدار است که در قالب بندی ساختمانهای بتنی زیر تیرهای چوبی قرار می دهند .
سقف اجرائی از نوع تیرچه (با قالب فلزی) به همراه بلوک سیمانی می باشد . برای اجرای سقف ابتدا تیرهای اصلی را کف بندی می کنیم بعد از آرماتورگذاری تیرها و قالب بندی کامل سقف و کار گذاشتن تیرچه ها بتن ریزی را انجام می دهیم .

 

زیر تیرچه ها از شمع استفاده می کنیم ، برای اینکه پایه شمع در زمین فرو نرود از تخته استفاده می کنیم که نیروی تیر چوبی را پخش      می کند . همچنین برای تنظیم قالب بندی و سهولت در قالب برداری و همچنین تراز کردن سقف از گوه استفاده می کنیم .

تیرچه :
تیرچه مورد استفاده دارای میلگرد کششی (پائینی)   و میلگرد فشاری (بالایی)   و میلگرد مارپیچ (خرپا)   می باشد .
قبل از نصب تیرچه روی تیرهای اصلی ، باید دقت نمود که ترک خوردگی و یا شکستگی در تیرچه موجود نباشد.
حمل نقل و انبار کردن تیرچه :
 حمل و نقل و انبار کردن تیرچه ها باید با دقت انجام شود زیرا در اثرکوچکترین بی احتیاتی  در موقع انبار کردن و حمل و نقل آنها ممکن است تیرچه شکسته ویا ترک بردارد ودر موقع نصب نیز ترک ها مشاهده نشود و در دراز مدت موجب خسارات جبران ناپذیر بشود در مووقع حمل و نقل بهتر است از میله گرد های فوقانی بعنوان دستگیره استفاده شود و بهتراست بوسیله دونفر کارگر دوسر تیرچه گرفته شود بطوریکه اگر طول تیرچه را با a نمایش دهیم باید تیرچه ازمحل a/4 گرفته شود بطوریکه قسمت آزاد بین دوکارگر مساوی a/2 باشد در موقع انبار کردن تیرچه ها باید زیر آنرا کاملا مسطح نموده و آنهارا در کنار هم قرار دهیم آنگاه روی تیرچه های ردیف اول را حداکثر بفاصله یک متر به یک متر چوب چهار تراش قرار داده و تیرچه ردیف بعدرا روی آن قرار میدهیم باید دقت شود که کلیه ی چهار تراشهای هر ردیف در یک محور واقع شود بدین طریق می توان حداکثر تا 6 ردیف تیرچه را روی هم انبار نمود .
بلوک : بلوکهای مورد استفاده در سقفهای تیرچه بلوک معمولا سیمانی یا سفالی است و هیچ گونه باری را تحمل نمی کنند وفقط بعنوان قالب مورد استفاده قرار می گیرند . بلوک های سفالی از لحاظ وزن سبکتر بوده و بارکمتری را به ساختمان وارد می کند . عرض بلوکها 40 سانتیمتر بوده گاهی آنها را تا 60 سانتیمتر هم میسازند و ارتفاع آن تابع ضخامت سقف و بار سقف بوده وبین 20 تا 25 سانتیمتر است . بلوکها دارای لبه ای هستند که بوسیله آن بر روی تیرچه قرار میگیرند .

اجرای سقف :
بعد از ایجاد تکیه گاه های موقت تیرچه هارا روی شناژ های افقی قرار میدهند . کمر تیرچه ها را به فاصله های حد اکثر تا5/1 متر بوسیله تیر های چوبی نگاه میدارند تا از شکم دادن آن جلوگیری بعمل آورند . بهتر است تیر های چوبی را طوری قرار دهند تا وسط تیرچه در حدود 1 تا2 سانتیمتر بلندتر از سطح تراز قرار گیرند . این خیز بستگی به دهانه سقف داشته و بوسیله مهندس محاسب تعیین میگردد. تیرچه ها بفاصله تقریبی 40 سانتیمتر از هم دیگر قرار میگیرند و بعد از قرار گرفتن هر تیرچه فاصله آن را تا تیرچه بعدی بوسیله گذاشتن یک عدد بلوک در ابتدا و یکعدد در انتهای آن تنظیم مینمایند . بعد از قراردادن بلوک ها نوبت به بستن کلاف عرضی میرسد که از دهانه 4 متر به بالا بسته میشود.

 

در محل اتصال تیرچه به دیوار باید میله گر دهای تیرچه لخت شده و در حدود 15 سانتیمتر روی دیوار قرار گیرد که بعدا این قسمت بوسیله بتن سقف پوشیده میشود . بهتر است قبل از بتن ریزی روی بلوک هارا آب پاشی مینمایند تا سیراب شده آب بتن مجاور خودرا نمکیده و موجب فساد بتن نشود.

میلگردهای ممان منفی :
بعد از بلوک چینی میلگردهای ممان منفی کار می گذاریم که دو تیرچه مقابل را به هم متصل می نماید . این میلگرد را به میلگرد فوقانی تیرچه   می بندیم . شماره این میلگرد   می باشد . باید دقت کرد که تیرچه های دو طرف پل حتماً مقابل همدیگر قرار گیرند تا بستن میلگردهای ممان منفی به راحتی انجام گیرد .

میلگردهای حرارتی :
بعد از کار گذاشتن میلگردهای ممان منفی برای جلوگیری از ترک خوردن بتن سقف در اثر تغییر درجه حرارت از میله گرد ها یی که معمولا دارای  نمرات 6 یا 8 یا10 استفاده میشود این میله گرد ها باید صاف و بدون انحنای موضعی باشد بعد از گذاشتن میله گرد های حرارتی میباید دور سقف بوسیله تخته بسته شده و اقدام به بتن ریزی نمایند .
در کارگاه از میلگرد شماره 8 به عنوان میلگرد حرارتی استفاده     می کنیم . این میلگردها در جهت عمود بر تیرچه و به فاصله 35 سانتیمتر از هم قرار دارند .

کلاف عرضی :
چون دهانه از 4.20 متر بیشتر است در وسط دهنه ، بین بلوک ها کلاف به کار می بریم . عرض کلاف 10cm می باشد . میلگردهای استفاده شده برای کلاف 2 عدد میلگرد   یکی در بالا و یکی در پائین که برای ثابت نگه داشتن آنها میلگرد بالایی را به میلگردهای بالایی تیرچه و میلگرد پائینی را به مارپیچ تیرچه متصل می نمائیم .
برای قالب بندی این قسمت تخته ای بدون درز زیر آن قرار داده تا بعد از بتن ریزی سطحی صاف به وجود آید . بتن ریزی سقف باید به دقت انجام شود و تمام قسمت های میانی بلوک ها کاملاً با بتن پر شوند . سطح صاف را با استفاده از ماله ایجاد می کنیم .


درز سرد :
در بتن ریزی تیرهای اصلی و هم چنین تیرهای دیگر به علت های مختلف مانند اتمام بتن و یا توقف کار به هر دلیل، بتن ریزی متوقف شود، در این حالت می باشد که از درز سرد برای یکنواخت کردن رفتار تیر استفاده   می شود. دقت شود که درزفقط  می تواند زوایای نزدیک  45 درجه داشته باشد.


دلیل استفاده از درز سرد این است که امتداد قطع شدن تیر با نیروهای وارده به تیر یکی نباشد . به عبارت دیگر زاویه قطع تیر در راستای شکست تیر قرار نگیرد.
بعد از دو روز وقتی که بتن سفت شد آن را آبیاری می کنیم تا آب کافی برای واکنش هیدراسیون داشته باشد تا اینکه بعد از 2 هفته قالب ها را باز می کنیم .
قالب ها را باید به آرامی و بدون ضربه زدن باز کرد . باید دقت شود به گوشه های سازه آسیب نرسد . چون سست بوده و در اثر کوچکترین ضربه میس ریزد .



درباره وبلاگ

دوستان خوش امدید

این وبلاگ جهت پیشبرد در صنعت مقاله های عمران و معماری میباشد

مدیر وبلاگ : مهندس محسن حسن ابادی
صفحات جانبی
نظرسنجی
نظر خود را در مورد مقالات بگویید







جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :